IS ?! White Memories [ Chapter 11 ] + NC17
posted on 18 May 2008 12:08 by kuroaikific
Chapter 11
“ เรามาทำแบบแฟนเค้าทำกันมั๊ยยุนโฮ ~ “
“ หะ...ห๊า !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! “
…..
...
“ แจจุง.... “ เสียงทุ้มเอ่ยอ่อยๆ อย่างคนไม่มีแรง เสียงดูเบาบางจนแจจุงต้องเอียงหูฟัง ใบหน้าหวานเงยขึ้นมามองสบตาแต่ก็ต้องหลบลงอย่างรวดเร็วและเอ่ยเสียงอู้อี้อีกครั้ง....
“ จะพูดอะไรเล่า ~ “ ว่าเขินๆก่อนจะซุกหน้าลงบนอกแกร่งอีกครั้ง...
“ พูดอะไรรู้ตัวมั๊ย...” มือหยาบคว้าเข้าที่หัวไหล่ร่างบางพร้อมกับดึงให้มาเผชิญหน้ากับตัวเองตรงๆ ร่างบางขัดขืนขึ้นแต่ก็ต้องยอมหยุดแล้วหันมาสบตายุนโฮตรงๆอย่างช่วยไม่ได้...
“ เซ็กส์ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะแจจุง..”
“ แจจุงรู้ !!! แจจุงโตแล้วนะ...”
“ ยุนโฮรู้แต่ แจจุงยังเด็กนะเรื่องพวกนี้มั....” พูดขึ้นแต่ก็ต้องหยุดลงอัตโนมัติเมื่อเจ้าของผมสีทองตรงข้ามเริ่มส่งสายตาตัดพ้อมาสุดๆ...
“ ฮึก!! แจจุงก็แค่.. อยากเป็นของยุนโฮเท่านั้น โฮออ “ ร่างบางร้องไห้เบะปากเป็นเด็กไม่ได้ของเล่น น้ำตาเม็ดโตลงแผละลงใส่หน้าตักของร่างบางที่นั่งคล่อมตัวยุนโฮอยู่ หลังมือนิ่มปาดน้ำตาออกจากแก้มใสลวกๆ ยุนโฮมองการกระทำนั้นก่อนจะ ยกมือหยาบของตนจับข้อมือบางนั้นไว้...
“ รู้มั๊ยว่าสิ่งที่แจจุงทำ... มันทำให้ยุนโฮแทบบ้า ... “ ยื่นหน้าคมเข้าไปกระซิบข้างริมหูบางพร้อมกับช้อนใบหน้าหวานขึ้นให้ยกอยู่ในระดับเดียวกับตนเอง ก่อนจะะกดริมฝีปากหยักเข้าสู่ปากอิ่มอย่างรุนแรง ร่างบางขืนหน้าน้อยๆเมื่อรู้สึกสัมผัสที่รุนแรงในริมฝีปากของตนเอง แรงขันขืนในตอนแรกค่อยๆอ่อนลงเมื่อยุนโฮละริมฝีปากออกก่อนจะกดจูบเข้าไปอีกครั้งอย่างนุ่มนวล ...
“ อึก ..อืออ .. “ เสียงท้วงในลำคอเบาๆของร่างบาง ในตอนที่ยุนโฮกำลังจะสอนลิ้นหนาของตนเข้าไป ยุนโฮเอนแจจุงในนอนราบอยู่บนเตียงก่อนจะขึ้นคล่อมทั้งๆที่ริมฝีปากหยุ่นก็ยังไม่ละออกจากปากบางๆของแจจุง .... ลิ้นชื้นของยุนโฮตวัดไปทั่วโพรงปากเล็ก ไล่ไปตามแนวเพดานปากก่อนจะมากวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็กๆอีกครั้ง รสจูบที่ช่ำชองทำเอาแจจุงเผลอคล้อยตามอย่างช่วยไม่ได้ ... นิ้วเรียวขยุ้มแผงอกหนาที่ติดชื้นน้อยๆจนเกิดรอยแดง ... ยุนโฮรู้สึกเจ็บแต่ก็ไม่ได้ท้วงอะไรอออกมาเมื่อรู้ว่าคนข้างใต้นั้นต้องการที่ระบายอารมณ์แต่ไหน...
“ แจจุง...” กระซิบเสียงพร่าก่อนจะช้อนตามองร่างบางที่นอนหายใจรวยระรินอยู่ตรงหน้า ใบหน้าหวานเชิดขึ้นเล็กน้อยริมฝีปากอิ่มเผยอออกทั้งๆที่บวมปลั่ง ดวงตาหวานใสแต่บัดนี้มันกลับเยิ้มเพราะเต็มไปด้วยแรงตัณหาที่ก่อนตัว...
“ .................... “
“ หยุด...” ริมฝีปากหยุ่นก้มลงไปดูดละไล้เลียที่ซอกคอขาวเบาๆ.. ก่อนจะเขยิบเข้ามากระซิบเสียงแหบอีกครั้ง...
“ ไม่ได้แล้ว....” เรือนร่างทั้งสองแนบชิดเป็นหนึ่งเดียวเรียวขากว้างถูกร่างสูงแทรกตัวทาบทามเข้าไปจนสุด ริมฝีปากหนายังคงระดมจูบและฝากรอยรักเอาไว้ทั่วตัว มือหยาบไล้ไปตามแนวเสื้อสีขาวก่อนจะปลดกระดุมก่อนที่ละเม็ดช้าๆอย่างไม่รีบร้อน...
“ อ..อ๊า ~ “ เสียงครางแผ่วๆเมื่อยุนโฮสะกิดโดนตุ่มเล็กๆทั้งสองข้าง เสียงครางหวานที่ทำเอายุนโฮถึงกับควบคุมสติตนเองแทบไม่อยู่...
“ อ๊ะ อื้มม... “ ยอดอกชูชันถูกครอบครองด้วยริมฝีปากของยุนโฮ ลิ้นหนากดจูบพร้อมกับดูดเบาๆ เพื่อเรียกเสียงครางหวาน ... แจจุงปรือตามองเล็กน้อยก่อนจะส่งสายตาเยิ้มๆไปให้ร่างสูงที่อยู่บนตัวเขา...
“ ยั่วผมรึไงกัน..” กดจูบเข้าที่ขมับของแจจุงก่อนจะไล้ลงมาที่ลำคอระหงอีกครั้ง ซุกไซร้ลิ้นอุ่นๆลากไปตามแนวคอก่อนจะมาหยุดที่ยอกอดสีชมพูอ่อนอีกครั้ง
ดูดดุนเพื่อชิมความหวาน... อย่างไม่รู้พอ...
“ อ...อ๊า ...” มือเรียวถูกยกขึ้นโอบรอบคอยุนโฮตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ รับรู้แค่ว่าเสื้อตัวโปรดนั้นหลุดออกจากร่างกายตนเองไปเรียบร้อยแล้ว... ยุนโฮกำลังง่วงอยู่กับการปลดกางเกงของร่างบางออก..และแน่นอนผ้าเนื้อดีถูกร่นจนหลุดออกจากขาเรียวไปแล้ว...กางเกงชั้นในตัวบางก็ถูกนิ้วโป้งหยาบเกี่ยวลงมาเรื่อยๆหยุดอยู่แค่ขาอ่อนก่อนจะร่นลงมาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ... สีผิวน้ำนมประจักษ์แกสายตายุนโฮ ตามลำคอระหงนั้นถูกแต่งแต้มไปทั่วสีแดงกุหลาบจนนับไม่ถ้วน.... ร่างที่บิดเร้าอย่างน่าสงสารภายใต้นั้นส่งสายตาอ้อนมาน้อยๆ...ตอนนี้ยุนโฮรับรู้แล้วว่านางฟ้า...สวยไปทุกส่วนจริงๆ...
“ เร็วสิยุนโฮ ~ ~ “ เสียงหวานที่จะติดสั่นน้อยๆอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร แก่นกายสีชมพูสั่นระริกจนหยุดโฮอดที่จะลอบมองแล้วกลืนน้ำลายไม่ได้...
“ อืออ อ๊า าาาาา “ เพียงเสี้ยววินาที แก่นกายสีชมพูกลับถูกครอบครองด้วยริมฝีปากอุ่น ... ยุนโฮดูดดุนที่ส่วนปลายเล็กน้อยก่อนจะ ครอบครองเข้าไปทั้วด้ามแจจุงผวาเฮือกก่อนจะจิกเข้าที่กลุ่มสีน้ำตาลของยุนโฮอย่างระบายอารมณ์..
“ ยุนโฮ อ๊า าาาาาาาา “ เรียกชื่อคนรักก่อนจะผวาเฮือกเมื่อความรู้สึกอยากจะปลดปล่อยเสียดสีในช่องท้องทุกครั้งที่ยุนโฮรูดขึ้นลง...ร่างบางผวาอีกครั้งพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นไปในเวลาไม่มากนัก... ยุนโฮกลืนลงไปทุกหยาดหยดแต่ก็แลบลิ้นออกมาเบาๆเกลี่ยนน้ำสีขาวๆไว้ที่ปลายนิ้วกลางก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองนางฟ้าที่หลับตาลงแล้วหอบหายใจแรงๆอีกครั้ง...
“ ……………… “ ยุนโฮไม่ได้พูดอะไรเพียงแต่ค่อยๆแยกขาแจจุงอากจากกัน...นิ้วหยาบแหวกกลุ่มเนื้อนิ่มเข้าไปอย่างจาบจ้วง...แจจุงสะดุ้งอีกครั้งก่อนจะปล่อยน้ำตาเม๊ดโตไหลลงมาอย่างช่วยไม่ได้...
“ เจ็บ ฮึก !! “ นิ้วยาวถูกกดลงไปที่ช่องทางร้อนอีกครั้ง เพียงนิ้วเดียวแจจุงก็เริ่มถดหนีก่อนจะส่ายหน้าระรัวไปมาเมื่อความรู้สึกเจ็วริ้วไปทั่วแนวกระดูกสันหลัง...
“ แจจุง เจ็บ โฮอออ ... “
“ อ๊า...แน่น “ ยุนโฮเพ้ออกมาเบาๆเมื่อช่องทางอุ่นๆทั้นตอดรัดดีจนแทบบ้า...รัดจนอยากกระแทกเข้าไปเร็วๆ...แต่หากทำอย่างนั้นแจจุงจะต้องเจ็บ...ยุนโฮทนไม่ได้แน่ๆ...
“ เดี๋ยวก็หายอย่างร้องนะครับคนดี...”
“ แต่แจจุงเจ็บ ฮึก “ ยุนโฮไม่ได้ตอบอะไรต่อเพียงแตมอบรสจูบอ่อนโยนไปให้อีกครั้ง...ลิ้นหนากระวัดตอบรับกับลิ้นเล้กอย่างชำนาญนั้นใสไหลลงมาตามแนวคอของแจจุงน้อยๆแต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคใดมากนัก..
“ อือออ...อา...” นิ้วเรียวเริ่มขยับเข้าออกจากช่องทางร้อน กลุ่มเนื้อนิ่มดูดนิ้วเรียวยาว แรงกระแทกถูกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆแจจุงไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ยุนโฮเพิ่มเป็นสอง และ สามนิ้ว แต่ตอนนี้ช่องทางร้อนนั้นช่ำเยิ้มไปด้วยน้ำใสๆไหลออกมาเมื่อยุนโฮกระแทนนิ้วของตนเข้าออก... ความรู้สึกเจ็บในตอนแรกหายเป็นปลิดทิ้งเหลือเพียงความต้องการที่มากกว่านิ้ว ....
“ ไม่ยุนโฮ อ๊ะ ไม่เอานิ้ว อืออออ.... “ ร้องเสียงหลงเมื่อยุนโฮกระชากนิ้วของตนเองออกทันใด ผ้าขนหนูสีขาวที่พันรอบเอวยุนโฮตอนแรกกลับถูกกระชากออกอย่างไม่ใยดีแก่นกายใหญ่ประจักต่อสายตาแจจุง...เส้นเลือดนูนที่ไล้ไปตามแก่นกายยาวใหญ่เรียกเลือดฝาดให้แล่นขึ้นมาที่ใบหน้าหวานอย่างช่วยไม่ได้...
“ อืออ...” แจจุงครางเสียงหลับตารับรสสัมผัสจากยุนโฮอีกครั้ง ความรู้สึกอุ่นๆที่ถูกทางช่องทางของตนทำเอาแจจุงอดจดตื่นเต้นไม่ได้... ส่วนปลายค่อยๆดันเข้ามาในช่องทางร้อนก่อนจะกดเข้าไปช้าๆจนลึกสุกโคน ยุนโฮแช่ไว้สักพักก่อนจะขยับเข้าออกอย่างเนิบๆ...
“ อ๊า...อ๊า....อืออ ..อ๊ะ..อ๊า. “ มือเรียวจิกเข้าที่ผ้าปูที่นอนอย่างระบายอารมณ์ ใบหน้าหวานสะบัดไปมาอย่างรุนแรงเมื่อความร้อนและความใคร่ปะทะขึ้นในอกอย่างเต็มที่ จากช้าเนิบๆกลับค่อยๆ ขยับเข้าออกอย่างรุนแรงจนเตียงหนาถึงกับสั่นสะเทือน
“ อือแจจุง .....” ยุนโฮครางชื่อคนรักเบาๆ...
“ อ๊า .... ย....ยุนโฮ ~ “
ติ๊ด ........... ติ๊ด .......... คิ๊ด ... เสียงโทรศัพท์สื่อสารหรูติดต่อเฉพาะห้องนอนนี้ดังขึ้นเบาๆ... มือหยาบปัดมันทิ้งลงอย่างไม่ใยดีหวังว่าเครื่องสื่อสารนั้นจะสายหลุดและเงียบไป...
“ อ๊า ยะ ยุนโฮ แรงไปแล้วอื้ออ ..อ๊า ~ “
“ แจจุง แจจุง .......... อ๊ะอ๊า !! “ ร่างทั้งสองครางระงมเมื่อความปรารถนาไกล้เข้ามาถึงเต็มที ยุนโฮเร่งจังหวะขึ้น พร้อมกับแยกเรียวขาออกกว้างขึ้นแล้วชันขาไว้เพื่อทรงตัว...และเพื่อการกระแทกได้รุนแรงและรวดเร็วขึ้น...มือบางถูกยกขึ้นโอบรอบคอยุนโฮอีกครั้ง.. “ ยะยุนโฮ ไม่ไหวแล้วอื้ออ ... “
“ อึก !! “ “ อ๊าาาาาาาาา ~ “ ครางยาวก่อนจะปลดปล่อยเละเต็มหน้าท้องของร่างแกร่งที่กระแทกเข้าออกอย่างไม่ลดละ ยุนโฮยังไม่ปลดปล่อยแต่ไม่นาน เพียงกระแทกเข้าออกอีกไม่กี่ครั้ง ความอุ่นวาบก็แล่นเข้าสู่ช่องทางร้อนของแจจุงจนต้องสะดุ้งเฮือก...
“ อือยุนโฮ ~ “ น้ำสีขาวขุ่นไหลเยิ้มออกมาจากช่องทางด้านหลังด้วยปริมาณที่มากเกิน... ยุนโฮทิ้งตัวลงนอนข้างๆร่างเล็กทั้งๆที่แก่นกายใหญ่ยังคงแช่อยู่ช่องทางร้อนๆของแจจุง....
“ แฮ่ก แฮ่กๆ .... “ เสียงหอบหายใจประสานเรียกร้อยยิ้มบนหน้าคมของยุนโฮได้ทันที... อย่างน้อยก็เหมือนเครื่องยืนยันว่าคนข้างๆ...เป็นหนึ่งเดียวกับเค้าแล้ว...
“ แจจุง...”
“ อือ..."
“ เหนื่อยมั๊ย ... “ ถามทั้งๆที่ตนเองก็ยังหอบหายใจแฮ่กๆเหมือนกัน
“ อือ... “ พูดพลางพลิกตัวมาโอบยุนโฮไว้เบาๆส่งยิ้มหวานนน้อยๆ ก่อนจะหลับตาลเมื่อความง่วงและเพลียเข้ามาจู่โจมในเวลาเดียวกัน....
“ ……………… “ ยุนโฮลอบมองใบหน้าหวานในเวลาหลับแล้วยิ้มออกมาเบาๆ...ก่อนจะไล้มองไปตามลำคอระหงแล้วหยุดมองที่ยอดอกชูชันอีกครั้ง... แก่นกายที่ซุกอยู่ในช่องทางร้อนกลับตื่นขึ้นมาอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้..
แจจุงหลับไปแล้ว ยุนโฮพอจะรู้ดีว่าไม่ควรปลุกร่างบางเพราะเรื่องเล็กๆน้อยๆของเค้าแค่นี้ ....
“ อือ .... “ ยุนโฮค่อยๆถอนตัวออกช้าๆส่งผลให้น้ำสีขาวขุ่นไหลตามออกมาด้วย ร่างบางที่นอนหลับตาพริ้มผวาน้อยๆก่อนจะปรือตาขึ้นอีกครั้ง...
“ ย..ยุนโฮยังไม่เสร็จหรอ? “ ถามเมื่อเห็นแก่นกายใหญ่มีอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง ยุนโฮเพียงยิ้มแหยๆก่อนจะตอบกลับไป..
.“ เสร็จแล้ว แต่พอมองแจจุงก็ทำให้ผมมีอารมณ์อีกรอบ จะรับผิดชอบมั๊ยหืม? “
“ บ้า !! “ ความงุนง่วงเมื่อกี้กลับหายไปในพริบตา แก้วใสแดงฉ่าขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้
“ ก็แจจุงน่ารักเกินไปนี่ไงผมถึงได้...”
“ ไม่ต้องพูดแล้วนะจะทำอะไรก็ทำสิคนบ้า !! “ ยุนโฮยกยิ้มก่อนจะดันแก่นกายเข้าสู่ช่องทางร้อนเข้าไปอีกครั้ง
“ อ๊ะ! อือ..” ร่างบางครางเสียงแผ่ว“
"ยังแน่เหมือนเดิมเลยนะ อืม...”
“ ไม่ต้องมาพูดเลย อะ อ๊า .... “
และบทรักก็ยังคงดำเนินไปอย่างเนิบนามไม่รู้จบ ไออุ่นร้อนๆที่กระจายออกมาจากคนทั้งสอง เสียงเตียงหนาสั่นน้อยๆเนื่องจากแถงโทมของร่างสูงนั้นมีมากมาย... ร่างบางครางใต้เพียงบิดเร้าไปมาเทื่อส่วนปลายกระแทกเข้าสู่จุดกระสันซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเกิดเสียงครางน่าอายออกมา.. ….....
------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ร่างบางโปร่งนั่งไขว้หน้างกับเกาอี้หนาพลางยกหูแนบโทรศัพท์มาสักพักนั้นวางลง ...เสียงครางอื้ออึงจากปลายสสายหลังจากโทรไปหาพี่ชายของตนบนห้องนอนกลับได้ยินของดีเข้าจนได้
“ แจจุง ..... แจจุงงั้นหรอ?? “
“ หึ !! คิดจะควบสองเลยรึไง ยุนโฮหนะพี่ชายชั้นทั้งคนนะ คิมแจจุง .... “
" อย่าหวังจะได้ไล่จับผู้ชายไปทั่วเลย !! “
“ แกจะต้องเจ็บ ... เจ็บกว่าชั้นหลายเท่า คิมแจจุง !! “
ในเมื่อคิมแจจุงมีแต่คนที่รัก แต่ชั้นจะเป็นคนทำลายแกเอง !! ………. ...
TBC ...
----------------------------------------